Helmimi misterioz në Vlorë, rrëfehet turisti izraelit: Na..

Një ngjarje e pazakontë është regjistruar në një hotel në Vlorë, ku dhjetëra turistë izraelitë kanë përfunduar në spital pasi kanë shfaqur simptoma të rënda shëndetësore.

Ngjarja është bërë publike nga mediat izraelite, pasi një turiste ka rrëfyer për episodin, duke treguar se ajo dhe familjarët e saj përjetuan dridhje trupore, të vjella, dobësi fizike, konfuzion dhe humbje të ndjenjave gjatë qëndrimit në hotel.

Disa prej turistëve kanë ngritur dyshime se simptomat mund të jenë shkaktuar nga një rrjedhje e mundshme nga sistemi i kondicionimit, por ky pretendim nuk është konfirmuar zyrtarisht nga autoritetet.

Në InfoNews, pas publikimit të lajmit për këtë helmim, kanë mbërritur disa denoncime, duke konfirmuar atë se çfarë ka ndodhur. Një taksist që ushtron aktivitetin e tij në Vlorë është shprehur për InfoNews se i ka shoqëruar deri në QSUT për të marrë ndihmë mjekësore.

Taksisti, i cili preferoi të mbetet anonim, shkruan:

“Unë i kam miq ata, jam pa fjalë. E di se si kanë proceduar në hotel deri te dalja për në spitalin e Vlorës dhe më pas, po ashtu, dy të rinj që janë mjekuar edhe në QSUT në Tiranë. Unë njoh dy djem dhe një grua të cilët kanë pasur probleme, njëri është i datëlindjes 2008. Të tjerët kanë qenë më lehtë, por këta kanë pasur më shumë probleme. Ne po mendojmë të bëjmë, po ashtu, një denoncim me së bashku, kallëzim në polici. Policia duhet të marrë kamerat e sigurisë dhe të kontrollojë të gjitha momentet që kanë dalë nga dhoma dhe deri te ambulanca. Kamerat, me sa di unë, nuk janë kërkuar. Ata u kishin thënë: ‘Jeni helmuar se keni ngrënë jashtë hotelit dhe jo këtu tek ne’, kështu u kishin thënë.”

Ndërkohë, po ashtu, një qytetar izraelit ka dërguar qëndrimin e tij dhe atë se çfarë ka përjetuar në hotelin në Vlorë, ku ishte bashkë me bashkëshorten e tij. Për arsye të respektimit të së drejtës që ai kërkoi, këtë qëndrim po e japim në kushte anonimiteti dhe të pandryshuar. Ndërkohë, deri në këto momente nuk ka pasur një qëndrim nga Hotel Vlora Priam.

Reagimi i izraelitit që u prek nga helmimi:

Pasi ramë në gjumë, u zgjova papritur me një dhimbje koke shumë të fortë, pulsuese, dhe me një ndjesi të fortë rrahjeje në veshë. Bashkëshortja ime ishte ende zgjuar në shtrat dhe po qante, duke thënë se ndihej jashtëzakonisht keq. Fillova ta pyes se çfarë po ndiente dhe prej sa kohësh ishte në atë gjendje. Menjëherë m’u duk shumë e çuditshme që të dy po përjetonim simptoma serioze në të njëjtën kohë. Ndihesha i çorientuar, kisha vështirësi të mendoja qartë, por arrita të merrja pasaportat tona dhe sendet më të domosdoshme. Bashkëshortja ime u dobësua aq shumë sa filloi të rrëzohej vazhdimisht dhe m’u desh ta mbaja e ta ndihmoja ndërsa shkuam drejt recepsionit të hotelit, ku stafi organizoi transportin tonë drejt një spitali lokal.

Në spital, bashkëshortes sime iu dha menjëherë Valium dhe na thanë se bëhej fjalë për ankth, pas së cilës u liruam. Ky shpjegim nuk kishte kuptim për mua. Fillova të shqyrtoja shkaqe të mundshme, përfshirë ekspozimin ndaj monoksidit të karbonit, helmimin nga ushqimi, ekspozimin ndaj diellit ose tronditjen nga zgjimi në atë gjendje. Ndërsa dhimbja ime e kokës u përmirësua gradualisht, vazhdova të kisha mjegullim të të menduarit. Bashkëshortja ime vazhdonte të vuante nga dhimbje gjoksi, dhimbje të forta koke, konfuzion dhe lodhje. Nuk mendoja se ishte e sigurt të kalonim pjesën e mbetur të natës në atë dhomë hoteli.

Kur u kthyem në hotel, takuam një familje tjetër, anëtarët e së cilës raportuan të vjella të forta dhe diarre të pakontrollueshme. Shkëmbyem të dhënat e kontaktit, pasi u shqetësova se mund të kishte një problem më të gjerë që po prekte mysafirët e hotelit. Gjithashtu, ishte një vëzhgim interesant që situata dukej se prekte kryesisht mysafirët izraelitë.

Pasi bisedova me babanë tim dhe me vëllanë tim, i cili është mjek në Shtetet e Bashkuara, i thashë vazhdimisht stafit të hotelit se besoja se simptomat ishin në përputhje me një ekspozim të mundshëm ndaj monoksidit të karbonit. Më pas u kthyem edhe një herë në dhomë vetëm për të marrë të gjitha sendet tona dhe për t’u larguar nga hoteli. Para se të largohesha, hapa të gjitha dritaret e dhomës, fika kondicionerin dhe dola sa më shpejt që ishte e mundur. Një punonjës i hotelit, Altar Lagji, më falënderoi që ngrita mundësinë e një rrjedhjeje të monoksidit të karbonit dhe më tha se ata kishin identifikuar një rrjedhje. Ai gjithashtu na informoi se hoteli do të na rimbursonte qëndrimin, gjë që ndodhi disa ditë më vonë.

Bazuar në njohuritë e mia për helmimin nga monoksidi i karbonit dhe rëndësinë e administrimit të menjëhershëm të oksigjenit, u ktheva në spitalin lokal dhe i informova mjekët se stafi i hotelit kishte konfirmuar ekzistencën e një rrjedhjeje të monoksidit të karbonit. Kërkova trajtim me oksigjen dhe kryerjen e analizave të mëtejshme. Në vend të kësaj, mjeku na tha se kishim helmim nga ushqimi. Kur e pyeta se si ishte arritur në atë përfundim, duke pasur parasysh atë që na kishte thënë stafi i hotelit dhe simptomat tona, mjeku u zemërua dhe më tha: “Çfarë je ti, mjek?” Në atë moment humba besimin se do të merrnim kujdesin e duhur mjekësor në atë spital.

Besoj se kujdesi që morëm në atë institucion ishte shumë poshtë standardeve të pranueshme. Bazuar në përvojën tonë dhe në përvojën e personave të tjerë, kam shqetësime serioze se mundësia e helmimit nga monoksidi i karbonit nuk u hetua siç duhej, se trajtimi i duhur u vonua dhe se provat që mund të kishin dokumentuar ekspozimin tonë nuk u mblodhën. Duke pasur parasysh simptomat e raportuara nga mysafirë të tjerë dhe mënyrën se si u trajtuam, besoj se duhet të zhvillohet një hetim i plotë mbi atë që ndodhi në spital dhe në hotel.

Menjëherë kërkuam trajtim në një spital tjetër, ku morëm terapi me oksigjen, analiza gjaku, elektrokardiogramë (EKG) dhe ekokardiografi. Më pas u transferuam me ambulancë në një spital tjetër, ku qëndruam nën vëzhgim deri sa u kthyem në shtëpi më vonë atë natë.

E gjithë kjo përvojë ishte traumatike. Përballja me sistemin shëndetësor shqiptar, ndërkohë që po përjetonim këto simptoma, ishte tepër e vështirë dhe ndikimi mbi mua dhe bashkëshorten time ka qenë i konsiderueshëm. Më shumë se një javë pas ngjarjes, ne vazhdojmë të kemi simptoma të vazhdueshme dhe po i nënshtrohemi vlerësimeve të mëtejshme nga kardiologë, neurologë dhe toksikologë.

Analizat tona të gjakut treguan nivele të rritura të karboksihemoglobinës (COHb) pas incidentit. Këto rezultate, së bashku me simptomat tona, pranimin nga hoteli se ishte identifikuar një rrjedhje e monoksidit të karbonit dhe trajtimin mjekësor që morëm më pas, konfirmojnë se kemi pësuar helmim nga monoksidi i karbonit. Pasojat fizike, emocionale dhe neurologjike të këtij ekspozimi vazhdojnë të ndikojnë si tek unë, ashtu edhe tek bashkëshortja ime.