Skafe e Jahte ”falas”/ Ankandi qesharak i AAPSK
Skafe e Jahte ”falas”/ Ankandi qesharak i AAPSK
Në Shqipëri, pasuritë e luksit të konfiskuara nga krimi kanë një fat të çuditshëm. Në momentin që sekuestrohen, përshkruhen si asete me vlera të mëdha, simbol i fuqisë ekonomike të botës së krimit. Por sapo kalojnë në administrimin e shtetit dhe nxirren në ankand, vlera e tyre duket sikur shkrihet me shpejtësi.
Agjencia e Administrimit të Pasurive të Sekuestruara dhe të Konfiskuara ka shpallur së fundmi disa ankande për mjete lundruese dhe pajisje të konfiskuara. Mes tyre ndodhet edhe një mjet lundrues tip velierë me të dhënat “M/Y PERLIO”, i sekuestruar në Vlorë, me një vlerë fillestare ankandi prej 2 milionë lekësh.
Në të njëjtin publikim figuron edhe një gomone me dy motorë “Mercury”, me vlerë fillestare vetëm 100 mijë lekë.
Mjafton një kërkim minimal në tregun online të mjeteve lundruese për të kuptuar se vlerat reale të këtyre mjeteve zakonisht janë shumë më të larta. Një velierë apo një gomone me dy motorë të tillë konsiderohen mjete luksi dhe jo sende të zakonshme që zhvlerësohen deri në kufijtë e qesharakes.
Dhe megjithatë, në dokumentet zyrtare gjithçka paraqitet thjesht si procedurë administrative: ankand, garanci bankare, datë dhe orë zhvillimi.
Në Shqipëri është krijuar prej kohësh ndjesia se pasuritë e konfiskuara humbasin çuditërisht vlerën sapo kalojnë në duart e shtetit. Ato që dikur përfaqësonin luks dhe para të mëdha, dalin më pas në ankande me çmime që ngjajnë më shumë me shitje halli sesa me vlerësim objektiv tregu.
Kjo është arsyeja pse ankande të tilla shoqërohen gjithmonë me dyshime dhe mosbesim publik. Jo vetëm për mënyrën si vlerësohen pasuritë, por edhe për faktin se në Shqipëri qarkullon prej vitesh bindja se shumë prej këtyre aseteve përfundojnë sërish pranë njerëzve që i kishin dikur, vetëm me një rrugë tjetër dhe me një çmim shumë më të ulët.
Ama gjithçka bëhet “për interes publik”. Ndёrsa qytetari sheh jahte, gomone dhe pasuri luksi që shiten me vlera që nuk përputhen me realitetin e tregut dhe krijojnë përshtypjen se shteti nuk po administron pasurinë e konfiskuar, por thjesht po e heq nga inventari sa më shpejt.
Dhe kështu, pasuritë që duhej të simbolizonin forcën e shtetit ndaj krimit, përfundojnë duke ushqyer edhe më shumë dyshimin se në Shqipëri luksin nuk e humbet kurrë vërtet — thjesht e blen përsëri më lirë.
